Cupping Therapy (terapia bańkami)- Bańki pomogą na przeziębienie, zlikwidują ból. Można je stawiać nawet rocznemu dziecku. Kuracja bańkami jest tania, nieszkodliwa, nie wywołuje skutków ubocznych (jedynym śladem są szybko znikające zasinienia). Traktowane przez lata raczej z przymrużeniem oka, znów wracają do łask. Nie bez powodu - pomagają bowiem wyleczyć zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, infekcje górnych dróg oddechowych, reumatyzm, osłabienie układu odpornościowego. Postawienie baniek łagodzi napięcia i stresy, poprawia też krążenie, dzięki czemu czujemy się pełni energii i rześcy. Pozwala nawet uniknąć antybiotyków, np. w nawracających infekcjach górnych dróg oddechowych.

Lecznicze właściwości baniek odkryto na Dalekim Wschodzie, gdzie od tysiącleci są lekiem, który działa przeciwzapalnie i przeciwbólowo, a także wzmacnia, odtruwa, uspokaja.

W kosmetyce bańki przynoszą dobre efekty przy redukcji cellulitu czy nadmiaru tkanki tłuszczowej:

• Wygładza skórę
• Ujędrnia
• Wyszczupla
• Zwalcza cellulit
• Pobudza krążenie krwi i limfy
• Pobudza metabolizm
• Znacząco redukuje tkankę tłuszczową
• Rozluźnia napięte partie mięśniowe
  

Według filozofii PNF, proponowana pacjentowi terapia ma być bezbolesna i funkcjonalna, to znaczy zgodna z potrzebami ruchowymi zgłaszanymi przez chorego i wzorowana na naturalnych ruchach zdrowego człowieka. Proces uczenia ruchu, rozumiany w PNF jako odtwarzanie utraconej funkcji, wspomagany jest w terapii zarówno wcześniejszymi doświadczeniami, pochodzącymi ze schematów rozwoju ruchowego dziecka (wiele elementów tych oddziaływań zawarto m.in. w programie pracy na materacu ) jak i wielozmysłowym bodźcowaniem, polegającym na czasowym i przestrzennym sumowaniu się w obrębie synaps pobudzeń różnego rodzaju ( bodźce dotykowe, wzrokowe, słuchowe, równoważne, proprioceptywne i in.), które oddziaływają na pacjenta ze środowiska zewnętrznego.

Uwzględnienie podczas planowania terapii potrzeb ruchowych i problemów zgłaszanych przez chorego przynosi wiele korzyści i czyni z PNF metodę przyjazną dla pacjenta :

• metoda przyjazna dla pacjenta - oparta na bezbolesnej pracy, wykorzystującej silne odcinki ciała i umiejętności chorego do ułatwiania reedukacji utraconych funkcji,  
• wysoki poziom bezpieczeństwa terapii wynikający z integracji zabiegu z diagnostyką,  
• możliwość pracy z chorym na każdym poziomie dysfunkcji - zabezpieczenie terapią wszelkich funkcji od ruchowych do wegetatywnych,  
• wysoki poziom edukacji pacjenta, oparty na współuczestnictwie w planowaniu terapii oraz kontynuacji ćwiczeń w formie programu domowego,  
• niewielki wymagania sprzętowe,  
• duża efektywność prowadzonej terapii, wynikająca z dokładnej analizy problemu i ukierunkowanych oddziaływań.

Metodę PNF stosujemy:

• w rehabilitacji ortopedycznej;
• w usprawnianiu pacjentów neurologicznych;
• w terapii zaburzeń równowagi i koordynacji mięśniowej;
• w terapii wad postawy.

Neuromobilizacja- jest to rodzaj terapii manualnej mający na celu poprawę elastyczności i ruchomości obwodowego układu nerwowego, a przez to normalizację jego zakłóconej pobudliwości. Przez takie działanie uzyskuje się zmniejszenie stanu zapalnego, szybsze gojenie i zmniejszenie napięcia podrażnionych tkanek oraz zmniejszenie bólu.

Neuromobilizacje stosuje się:

• w terapii bólu kręgosłupa na wszystkich jego odcinkach;
• przy rwie kulszowej i barkowej ("drętwiejące" ręce, ból promieniujący);
• w zespole cieśni kanału nadgarstka;
• w usprawnianiu po urazach ortopedycznych;
• po operacjach kręgosłupa;
• po udarach mózgu

.Rehabilitacja sportowa ma na celu leczenie powikłań najczęstszych urazów będących wynikiem wyczynowego jak i rekreacyjnego uprawniania sportu: złamań, zwichnięć, stłuczeń, przeciążeń, uszkodzeń więzadeł i mięśni. Dzięki wykorzystaniu różnych metod terapeutycznych pacjent ma możliwość powrotu do sportu i codziennych aktywności.